En zo vliegen de dagen om, soms lijken de dagen lang...soms kort. Nee, spijt van mijn terugkomst in Heemstede heb ik zeker niet. Wel valt het mij op dat ik nu liefde voel voor 2 plekken...Drenthe en het wilde westen. Mijn caravan samen met Mies op zijn plaatst gezet in Orvelte. De slaapwachten in Alphen bevallen mij goed. Tja en hoe gaat het verder in mijn leven? Ik zou daar veel over kunnen vertellen..maar of dat wijs is? denk het niet.Dus doe ik dat niet haha.... Ik voer af en toe een behoorlijke strijd met mezelf. Dan pak ik de fiets en trek ik er op uit. Mijn hoofd leegmaken op het strand...mijn gedachten laten meevoeren met de golven. Luisteren naar de wind die de vlaggen doen klappen.........voelen dat je leeft en dankbaar zijn voor alles wat je wel hebt, inplaats van verdrietig zijn om wat je verloren bent en nooit meer terug krijgt. Maar ik leef bewust en daar zijn voor en nadelen aan verbonden. Achter het glas zitten kan ik altijd nog.Langzaam begint de stad weer te leven e...