Griekenland
Zo en dat waren dus een paar dagen Kreta. Dick en Siemon
gaan Mertiza verlaten dus moest ik wel even afscheid gaannemen. De heen reis
ging voorspoedig en na een nachtje slapen "was ik er weer". Soms heel
goed om even van omgeving te veranderen. Het leven is niet altijd even
gemakkelijk maar het blijft boeiend en zoals ik al eerder zei: lieve vrienden,
vriendinnen familie kinderen en kleinkinderen om je heen is heel veel waard. De
zee in Griekenland was heerlijk pis lauw en ik heb lieve mensen ontmoet, want ook
dat moet je altijd maar afwachten. Het eten was prima en ook betaalbaar...de
drank "gleed"er zo in......Het fijne is van even weg zijn dat je
heerlijk kan schijven en nadenken over alles wat wel en niet belangrijk is in
het leven. Wanneer je thuis bent dan zie je van alles en moet je vooral alles,
nu niet en dat kon ook best even heftig zijn.
De gastvrijheid van Dick en Siemon was open en humorvol.
Soms wanneer je in gesprek raakt, zijn er toch meer herkenningspunten dan je op
het eerste gezicht denkt. Van Dick een mooi boekje gekregen. Zo ontzettend
bedankt!!! Ewoud, Ilona en Marcel.....bedankt voor het "aangenaam
verpozen" ik heb u de schillen en de dozen na gelaten.....Tja en ik als
koffiegek....de koffie was er nu niet om over naar huis te schrijven. Een ieder
die van koffie houdt begrijpt dat dat even afzien was. Gelukkig stond er in
Mertiza een Nespresso apparaat. Spinalonga is erg veranderd en het is echt niet
meer de plek waar ik jaren geleden van onder de indruk was.
Op een of andere manier neem je toch altijd weer teveel mee
terug, ook al ga je maar een klein weekje. Met veel moeite en pijn mijn koffer
dicht gemaakt. Zit ik daar op de taxie te wachten vraagt Siemon of ik voor hem
wat op de post wil doen. Maar het is gelukt het zit in mijn koffer en gaat
maandag op de post.
Wanneer ik zo die katten zag op het terras bij ieder
restaurant kreeg ik toch weer een warm gevoel van binnen..heel even dacht ik:
zal ik....maar nee ik ga geen huisdieren meer nemen. Ik krijg het zelfs voor
elkaar om mijn planten te laten overlijden omdat ik vergeet om ze water te
geven op het balkon.....dus...geen goed idee.
De terugreis beschrijf ik zo.....taxie te laat bij Mertiza
of waren ze mij vergeten? Met een oude Max Verstappe naar het vliegveld
"laag gevlogen. Maar een prima driver die weinig Engels sprak, dus het was
een meditatieve reis van een uur en 15 minuten zullen we maar zeggen. Daar
aangekomen was het zoals gewoonlijk een chaos. Bij de douane moest ik
"mijn "flesje zonnebrand inleveren....hup met zon en al de prullenbak
in...maar ik mocht mijn schoenen wel aanhouden. De chaos.......de Gate
veranderde zo maar......werd slecht omgeroepen"...een schreeuwende en
scheldende schoonmaakster was wel goed te horen. Ze hadden haar moeten laten
omroepen.......uiteindelijk in het vliegtuig....op Schiphol was er geen gate
beschikbaar dus konden wij er 15 min. niet eruit.....maar een 5 stemmig
kinderkoor bleef klinken...en dat was al zowat de hele reis met enige wat
vervelend was was dat er geen knop aan zat om ze uit te zetten......geef dan
mijn "grote" kleinkinderen maar....die zitten stil op de bank met een
telefoon......Er reden geen treinen? Met 2 bussen en veel puzzelen maar vooral
lopen met een te zware koffer....naar huis. Kapot dus. Wel heel lief, een jonge
man bood aan mijn koffer van de trap af te dragen....."ze bestaan dus
nog!!!Ik dacht: nu word ik echt oud....mijn uitgebeten voeten verzorgd en mijn
haar wat opgefrist. Nu na 13 uur geslapen ben ik er weer helemaal.... Morgen
weer aan het werk en ja ik hoor jullie zeggen: dat doe je zelf...inderdaad dat
doe ik zelf......maar gauw weer eens naar Drenthe. Liefs en een knuffel......Ka
Reacties
Een reactie posten